Wikia

Wszystko o Warszawie

Ulica Złota

Dyskusja0
4348stron na Warszawikii
Złota
Mirów, Śródmieście Północne
Śródmieście, Wola
Złota
ul. Złota (zachodni odcinek)
Okres powstania: II połowa XVIII wieku
Długość: 1 000 m
Zakres numerów: 1-83
Komunikacja miejska: nie kursuje
Zdjęcie satelitarne w Google Maps

Ulica Złota (dawniej Jacka Bartoszka, fragmentami Władysława Kniewskiego) – ulica w Śródmieściu i na Woli o łącznej długości około 1 kilometra, biegnąca odcinkami od ulicy Jasnej do ulicy Żelaznej. Nazwa ulicy wpisuje się w "metalową" linię nazewniczą tej części Woli, gdyż obok są także ulice: Żelazna, Srebrna i Miedziana.

HistoriaEdytuj

Ulica Złota odcinek wschodni
Wschodni odcinek ulicy
Boston9Dodał(a) Boston9
Kierunkowskaz MSI Złota 62
Kierunkowskaz MSI przy Złotej 62
Boston9Dodał(a) Boston9

Ulica została wytyczona przed 1770 rokiem jako droga narolna między włókami Kałęczyna, początkowo zabudowana została jedynie do ulicy Sosnowej, głównie niewysokimi domkami drewnianymi bądź murowanymi, mieściła też cegielnię i dwa browary. Liczne były ogrody oraz pola uprawne. Zwarta zabudowa upowszechniła się w okresie boomu budowlanego około 1870 roku, większość nowych budynków stanowiły czteropiętrowe kamienice, wśród których wkrótce usadowiły się liczne luksusowe sklepy. W zachodniej części nadal znajdowały się zakłady przemysłowe, działały tu m.in. zakłady reperacyjne Skody czy kino Uciecha (pod numerem 72). W 1908 roku otwarto na ulicy Złotej linię tramwajową, jednak ze względu na zbyt duże zatłoczenie ulicy linię zlikwidowano 1 maja 1939 roku. Torów jednak nie rozebrano, były one jeszcze wykorzystywane do 1944 roku.

W okresie międzywojennym ulica, a szczególnie jej wschodnia część, znajdowała się w ścisłym centrum miasta, w rejonie tzw. "city", rozbudowanego na terenach dawnego Szpitala Dzieciątka Jezus. Według stanu z 1939 roku ulica zaczynała się od skrzyżowania z Jasną i Zgodą, po czym biegła na zachód przecinając Marszałkowską, Zielną, Wielką i Sosnową, kończąc się u zbiegu z Twardą i Żelazną. Podczas niemieckiej okupacji ulica nazywała się Helgolandstrasse (Helgolandzka). Zabudowa uległa rozległym zniszczeniom szczególnie podczas powstania warszawskiego.

Zaraz po wojnie, w 1947 roku, zmieniono nazwę ulicy na Jacka Bartoszka, jednak już w 1949 roku wrócono do dawnej nazwy. W związku z budową Pałacu Kultury i Nauki wyburzono nieliczne zachowane budynki, a sama ulica została podzielona na dwa niepołączone odcinki: między Jasną a Marszałkowską (numery od 1 do 11) oraz między Emilii Plater a Żelazną (numery od 44 do 83). Jednocześnie wschodni odcinek ulicy uzyskał imię Władysława Kniewskiego – polskiego działacza komunistycznego, który został stracony w okresie międzywojennym za próbę zlikwidowania państwowego agenta w ruchu komunistycznym, Józefa Cechnowskiego. Jednocześnie Pałac Kultury i Nauki wzniesiono dokładnie na osi ulicy Złotej. W rejonie Żelaznej wybudowano także bloki osiedla Złota. 6 listopada 1990 roku przywrócona została dawna nazwa tego odcinka, co spowodowało, że Złota posiada współcześnie dwa niepołączone ze sobą odcinki.

PrzebiegEdytuj

Współcześnie ulica rozpoczyna swój bieg na skrzyżowaniu z Jasną, Zgodą oraz ulicą Przeskok, po czym kieruje się na zachód i przecina Pasaż Wiecheckiego by dojść do Marszałkowskiej, pod którą możliwy jest przejazd tunelem. Następnie ulica zanika na obszarze placu Defilad i Pałacu Kultury i Nauki, by pojawić się ponownie na skrzyżowaniu z Emilii Plater. Potem biegnie dalej na zachód przecinając aleję Jana Pawła II i kończąc się u zbiegu z Twardą i Żelazną.

ObiektyEdytuj

Zlotetarasy
Złote Tarasy
Złota (budynek nr 65a)
Kamienica nr 65a
Mikiapole3Dodał(a) Mikiapole3

Wzdłuż ulicy Złotej znajdują się następujące obiekty:

Aleja Jana Pawła II, Złota (kamień)
Kamień pamiątkowy na rogu al. Jana Pawła II, upamiętniający szkołę kolejową
Mikiapole3Dodał(a) Mikiapole3

Warte uwagi są także dwa kamienie pamiątkowe umieszczone na rogu Złotej oraz alei Jana Pawła II. Pierwszy z nich znajduje się przy Złotych Tarasach i upamiętnia szkołę techniczną Kolejowej Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej, która mieściła się niegdyś w pobliżu, w nieistniejącym gmachu przy Chmielnej 88. Natomiast po drugiej stronie, przy wlocie tunelu, znajduje się kamień upamiętniający zgrupowanie "Gurt", które podczas powstania warszawskiego walczyło w tych okolicach. Ponadto u zbiegu ulicy z Twardą znajduje się jeden z pomników granic getta.

Spośród nieistniejących zabudowań ulicy Złotej należy wymienić:

GaleriaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj


W sieci Wikii

Losuj Wikię