FANDOM


Disambig
Ten artykuł dotyczy ulicy Wiertniczej. Zobacz też: Zespół przystankowy Wiertnicza.
Wiertnicza
Sadyba, Wilanów Królewski, Wilanów Niski
Mokotów, Wilanów
Wiertnicza 1
ul. Wiertnicza (rejon ul. Goplańskiej)
Okres powstania: przed XVIII wiekiem
Długość: 1 600 m
Zakres numerów: 26-169
Google MapsOpen Street Map

Ulica Wiertnicza (dawniej też Gościniec) – jedna z głównych ulic w dzielnicy Wilanów, która biegnie od ul. Kolegiackiej do ul. Augustówka. Stanowi fragment drogi wojewódzkiej nr 724.

Stacja kolejki waskotorowej Wilanow

Budynek d. stacji kolejki wilanowskiej w Wilanowie

Wiertnicza (nr 63a)

Zabytkowy dom (nr 63a)

Ulica stanowiła historycznie fragment tzw. traktu powsińskiego, piaszczystej drogi, która biegła z Warszawy przez Czerniaków do Wilanowa i Powsina, znana była potocznie po prostu jako Gościniec (por. Gościniec). Przebiegał on w większości przez niezabudowane tereny, zdominowane przez pola uprawne i nieużytki, wzdłuż traktu w 1892 roku uruchomiono kolejkę wilanowską, łączącą Plac Unii Lubelskiej z Wilanowem, a potem z Konstancinem i Piasecznem. Na opisywanym odcinku znajdował się przystanek Święty Jan, usytuowany w miejscu dzisiejszego skrzyżowania z ul. Augustówką[1]. Gęstsza zabudowa pojawiła się dopiero w okresie międzywojennym wraz z rozbudową podmiejskiego wówczas Wilanowa. W 1936 roku przebiegająca wzdłuż drogi kolejka stała się częścią kolejki grójeckiej, z czym wiązało się m.in. ujednolicenie rozstawu szyn.

W 1937 roku wzdłuż ulicy uruchomiona została linia tramwajowa od pętli Sadyba do pętli Wilanów, przyczyniła się ona również do zwiększenia się liczby budynków w okolicy, jednocześnie zaś zaczęła powoli wypierać kolejkę dojazdową. Zabudowa ulicy była dość gęsta, składała się głównie z domów oraz przedmiejskich kamieniczek, duża jej część uległa zniszczeniu w trakcie II wojny światowej, a wiele zachowanych budynków z czasem wyburzono lub znacznie przebudowano. Zaraz po wojnie nie odtworzono linii tramwajowej, nadal za to kursowała kolejka wilanowska. W 1951 roku droga w całości znalazła się w granicach Warszawy.

Ulica biegła wówczas od ul. Vogla na północ, początkowo na przedpolu wilanowskiego pałacu, a potem przez środek osiedla, krzyżując się kolejno z ulicami Biedronki, Przyczółkową, Obornicką, Kosiarzy, Petyhorską i Łowczą, by zakończyć bieg na skrzyżowaniu z ul. Goplańską, ul. Augustówka i ul. Powsińską. W 1954 roku nadano jej obecnie obowiązującą nazwę – Wiertnicza – zaś 20 lipca 1957 roku wzdłuż ulicy otwarto odbudowaną, a właściwie wybudowaną na nowo linię tramwajową do Wilanowa, którą pojechały tramwaje linii 33, 33-bis i 33-kreślone. W tym samym czasie kolejkę wilanowską zlikwidowano na odcinku miejskim i skrócono do stacji "Wilanów".

Tramwajem podróżował często kustosz wilanowskiego muzeum, dr Wojciech Fijałkowski, który tak opisywał w latach 60. XX wieku otaczający krajobraz: Za szybą okna tramwajowego tuż przy torach snopki stojące w okresie żniw, obok pasące się krowy, zaś tory ułożone przy nierówno brukowanej ul. Wiertniczej. Tak można sobie właśnie wyobrazić klasyczne biedne peryferie dużego miasta. Kolej wilanowska została zlikwidowana w 1971 roku, a linia tramwajowa w 1973 roku, gdyż w latach 1971-1974 ulica została znacznie przebudowana w ramach budowy tzw. Wisłostrady – uzyskała wówczas dwie szerokie jezdnie rozdzielone pasem zieleni, a zamiast tramwajów ulicą zaczęły kursować autobusy linii 180. W budynku dawnego dworca kolejki znalazł się urząd pocztowy. W latach 90. XX wieku początkowy odcinek ulicy, od ul. Vogla do ul. Kolegiackiej przemianowano na ul. Kostki-Potockiego – widać to w numeracji posesji, która rozpoczyna się teraz od numeru 26, a na ul. Kostki-Potockiego zachowały się numery od 1 do 24.

W 2013 roku zaproponowano do realizacji trasę tramwajową wzdłuż ulicy z Wilanowa przez Czerniakowską, Myśliwiecką, Kruczkowskiego i Topiel do Metra Powiśle i następnie przez Wybrzeże Gdańskie, Sanguszki i Konwiktorską do ul. Stawki i ul. Andersa, jednakże zasadność jej budowy została odrzucona przez ekspertów. Obowiązujące plany miejscowego zagospodarowania przestrzennego przewidują zachowanie aktualnego stanu otoczenia ul. Wiertniczej z niską zabudową mieszkalną i usługową.

Wiertnicza 3

Ulica Wiertnicza (rejon ul. Lentza)

Ulica rozpoczyna się u zbiegu z ul. Kostki-Potockiego i ul. Kolegiacką, po czym biegnie na północny-zachód, krzyżując się kolejno z ulicami Przyczółkową, Obornicką, Kosiarzy, Petyhorską, Lentza, Ostrą, Łowczą oraz Goplańską, by zakończyć się na skrzyżowaniu z ul. Powsińską, ul. Augustówka i ul. Nałęczowskiej. Ulica Wiertnicza to ulica dwujezdniowa z dwoma pasami ruchu w każdą stronę, Nie posiada ścieżek rowerowych, choć są one w planach. Ulicą kursują autobusy i znajdują się zespoły przystankowe Kosiarzy, Łowcza, i Wiertnicza.

Wiertnicza Meczet

Meczet przy ul. Wiertniczej (nr 103)

Wiertnicza (nr 147)

Kamienica (nr 147)

Przy ul. Wiertniczej znajdują się następujące obiekty:

Przy ul. Wiertniczej zachował się także szereg przedwojennych domów i kamienic, które znajdują się pod adresami: nr 50, nr 51, nr 60, nr 62, nr 63a, nr 67, nr 69, nr 71, nr 73, nr 81, nr 83, nr 85, nr 91, nr 98, nr 106, nr 108, nr 111, nr 112, nr 121, nr 127, nr 128, nr 130, nr 132, nr 136, nr 139, nr 143, nr 147, nr 153, nr 160, nr 162 oraz nr 163.

Ponadto na rogu ul. Obornickiej znajdują się dwa krzyże przydrożne, zaś na rogu ul. Augustówka znajduje się figura św. Jana Nepomucena.

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Bogdan Pokropiński, "Kolej wilanowska", WKiŁ 2001

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

W sieci Wikii

Losuj Wikię