FANDOM


Disambig
Ten artykuł dotyczy ulicy. Zobacz też: Zespół przystankowy Szeligowska.
Szeligowska
Jelonki Południowe, Chrzanów
Bemowo
Okres powstania: przed I połową XIX wieku
Długość: 2 500 m
Zakres numerów: 2–91
Google MapsOpen Street Map

Ulica Szeligowska – droga na Chrzanowie, łącząca ul. Lazurową z granicą miasta i dalej wsią Szeligi.

Ulica podzielona jest na dwa fragmenty. Pierwszy odchodzi na północ od ul. Połczyńskiej by zakończyć się na Lazurowej, która przerywa jej bieg nie krzyżując z nią od otwarcia po przebudowie w 2016 roku. Drugi odcinek biegnie od skrzyżowania z ul. Lazurową i ul. Sterniczą na zachód i w rejonie skrzyżowania z ulicami Moździerzy i Kopalnianą kieruje się na północny zachód. Następnie krzyżuje już jedynie z drogami serwisowymi po obu stronach Trasy Powązki-Konotopa aby zakończyć się skrzyżowaniem z ul. Batalionów Chłopskich na granicy miasta. Jej przedłużeniem jest ulica Szeligowska we wsi Szeligi w gminie Ożarów Mazowiecki.

Ważniejsze obiekty:

Droga w tym miejscu pojawia się już na rosyjskiej mapie okolic Warszawy z 1836 roku[1], jako główna droga wsi Chrzanów.

Przebieg ulicy nie zmieniał się aż do otwarcia odcinka ul. Lazurowej od ul. Szeligowskiej do Połczyńskiej w 2016 roku - od tamtego czasu ulica jest podzielona na dwie części, z czego na wschodnią wjazd możliwy jest tylko od strony ul. Połczyńskiej - z drugiej strony jest ona zakończona ślepym zaułkiem nie krzyżując z ul. Lazurową. Od tamtego czasu odcinek wschodni stał się jedynie ulicą dojazdową do domów przy ulicy, a funkcję dojazdu do ul. Lazurowej, który pełniła wcześniej ulica Szeligowska, przejął nowy odcinek ul. Lazurowej.

Nazwa ulicy, nadana w 1960 r., odnosi się do nazwy miejscowości Szeligi[2]. Do lat 60. nosiła nazwę Sienkiewicza[3] (por. ulica Sienkiewicza w Śródmieściu i ulica Sienkiewicza w Wesołej).

Przypisy Edytuj

  1. Карта Окрестностей Варшавы (arkusz 2), Warszawa 1860, dostępna w zbiorach Archiwum Map WIG. Dostęp 5 czerwca 2015 r.
  2. Handke, Kwiryna, Słownik nazewnictwa Warszawy. Warszawa, Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 1998, s. 263. ISBN 83-86619-97X
  3. Plan Warszawy z 1959 r., PPWK, wyd. 2., dostępny w serwisie Trasbus. Dostęp 5 czerwca 2015 r.