FANDOM


Disambig
Ten artykuł dotyczy ulicy. Zobacz też: Zespół przystankowy Radiowa.
Radiowa
Bemowo-Lotnisko, Fort Radiowo, Boernerowo
Bemowo
Radiowa (ulica)
Ulica Radiowa (rejon ul. Powstańców Śląskich)
Okres powstania: pomiędzy 1885 a 1887
Długość: 3 750 m
Zakres numerów: 1–47
Google MapsOpen Street Map

Ulica Radiowa – jedna z głównych ulic na Starym i Nowym Bemowie, łączy ul. Dywizjonu 303 z granicą miasta. Nazwa ulicy odwołuje się do Fortu Radiowo, w którym mieściła się Transatlantycka Centrala Radiotelegraficzna.

Historia Edytuj

Ulica powstała pomiędzy latami 1885-1887 jako droga dojazdowa z miasta do powstającego wówczas Fortu IIA Babice[1]. Na mapie z 1944 roku widoczna jest jako droga lokalna[2].

W dwudziestoleciu międzywojennym ulica nosiła nazwę Szosa Forteczna. Od roku 1933 jeździł wzdłuż niej aż do Boernerowa tramwaj linii „B”, a następnie „20” – aż do 5 czerwca 1950 roku, kiedy to linię tę przekierowano na nową trasę (która funkcjonuje do dziś) z powodu budowy Lotniska Babice[3][4]. Obecna nazwa nadana została na pewno przed rokiem 1958[5].

W 1961 roku ul. Radiową przedłużono o odcinek od skrzyżowania z ul. Lazurową do lotniska[6].

W 2014 roku przebudowane zostało skrzyżowanie ul. Radiowej z ul. Powstańców Śląskich.

Pod koniec 2015 roku na odcinku od skrzyżowania z ul. Ebro do skrzyżowania z ul. Himalajską po stronie od Boernerowa wybudowano ścieżkę rowerową oraz chodnik[7]. W 2018 roku wytyczono ścieżki rowerowe wzdłuż ul. Radiowej na odcinku od skrzyżowania z ul. Powstańców Śląskich do skrzyżowania z ul. Wrocławską.

PrzebiegEdytuj

Rozpoczyna się od skrzyżowania z ul. Dywizjonu 303, która płynnie przechodzi w Radiową. Następnie krzyżuje się z ulicami Bailly, Wrocławską, Hieronima Dekutowskiego „Zapory”, Gołuchowską, Uniejowską, Powstańców Śląskich, Hery, Apenińską, Himalajską, Dostępną, Ebro, Urbanowicza (z którą tworzy rondo Adameckiego), Kutrzeby i Leskiego, po czym kończy się na granicy miasta. Przedłużeniem ul. Radiowej na północny zachód jest droga we wsi Klaudyn w gminie Stare Babice łącząca się z przedłużeniem warszawskiej ul. Estrady.

Najważniejsze obiektyEdytuj


  1. Lermer L. Kronika Boernerowa. Warszawa: Wydawnictwo IPN, 2017. s. 13
  2. Plan Warszawy z serii Town Plans of Poland z 1944 r.
  3. Historia linii „B” na stronie TRASBUS.com
  4. Historia linii „20” na stronie TRASBUS.com
  5. Plan Warszawy z 1958 r. (PPWK – wyd. 1)
  6. Uchwała nr 28 Rady Narodowej m. st. Warszawy w sprawie zmiany nazw ulic z 24.11.1961, s. 3
  7. Echo Bemowa, nr 20 (187), 04.12.2015, str. 8