FANDOM


Okęccy – stary, mazowiecki ród, od ich nazwiska wzięła się nazwa osady i osiedla Okęcie.

Od XVII wieku Okęccy posiadali stałe urzędy na ziemi warszawskiej. Jednym z bardziej znanych jego przedstawicieli był biskup poznański i kanclerz wielki koronny - Antoni Onufry Okęcki, który finansował budowę kościoła w Babsku. Mniej sławny był Józef Okęcki, właściciel tejże miejscowości, dziedzic Wólki Babskiej, Studzianek i Chrząszczewa. Piastował on takie urzędy jak: wojskiego bielskiego w 1779 roku, cześnika czerskiego 1782 rok, następnie podstolego warszawskiego, w 1785 roku został podsędkiem, a następnie sędzią ziemskim warszawskim i komisarzem skarbu koronnego, a w 1792 roku był chorążym czerskim.

W 1820 roku rodzinny majątek przejął po nim syn Jakub. Ożenił się on z Anną z Węgrzeckich, której ojciec Stanisław Węgrzecki był prezydentem miasta Warszawy w okresie Księstwa Warszawskiego i królestwa Polskiego. Jakub Okęcki został w 1825 radcą województwa mazowieckiego, a w maju 1829 roku posłem na sejm ziemi rawskiej na koronację cara Mikołaja I. Zasiadał w nim podczas powstania listopadowego, za co dobra zajęto mu w sekwestr, na mocy rozporządzenia władz carskich. Najstarszy z synów - Stanisław, odziedziczył w 1866 roku majątek rodowy - Babsk, a od śmierci ojca Jakuba w 1869 roku był jego jedynym właścicielem. W 1867 roku ożenił się z dużo młodszą od siebie Rozalią z Jełowickich. W roku 1869 urodziła się im córka Anna, a w 1871 syn Kazimierz. Niestety, rodziną wstrząsnęła ogromna tragedia. W kilka dni po urodzeniu syna umarła Rozalia Okęcka, a 11 lat po niej Kazimierz. Stanisław zmarł w 1906 roku

ŹródłoEdytuj