Fandom

Warszawikia

Mieczysław Fogg

5337 stron w Warszawikii
Dodaj nową stronę
Dyskusja2 Share

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Mieczysław Fogg, a tak naprawdę Mieczysław Fogiel (ur. 30 maja 1901 roku w Warszawie, zm. 3 września 1990 tamże) – polski piosenkarz śpiewający barytonem lirycznym, którego kariera artystyczna rozpoczęła się w okresie międzywojennym i trwała przez kilka dziesięcioleci po zakończeniu II wojny światowej. Jego najbardziej znane utwory to: Tango milonga To ostatnia niedziela, Jesienne róże, Pierwszy siwy włos oraz Mały biały domek.

Biografia Edytuj

Mieczysław Fogiel urodził się w Warszawie 30 maja 1901. Jego matka prowadziła sklep w domu na rogu ulicy Długiej i Freta. Ojciec był kolejarzem i chciał, aby syn został inżynierem budującym szlaki kolejowe. Jako chłopiec Mieczysław, śpiewał w chórze w kościele Świętej Anny na Krakowskim Przedmieściu. Tam usłyszał go Ludwik Sempoliński i skierował na naukę śpiewu do profesora Jan Łysakowski|Jana Łysakowskiego na Wydziale Wokalistyki Szkoły Muzycznej im. Fryderyka Chopina.

Po maturze i służbie wojskowej Fogg rozpoczął w 1921 roku pracę w Warszawskiej Dyrekcji PKP jako kasjer, gdzie pracował do 1935 roku. Kontynuował kształcenie muzyczne. Kształcił głos pod kierunkiem Eugeniusza Mossakowskiego, Wacława Brzezińskiego, Ignacego Dygasa, Stefana Beliny-Skupiewskiego, Adama Didura i Stanisława Kopfa.

Mieczysława Fogg zadebiutował jako piosenkarz w 1928 roku w Chórze Dana (wtedy pod hiszpańską nazwą Coro Argentino V) na scenie warszawskiego teatrzyku Qui Pro Quo. Ze sceną tą związany był do 1931 roku, potem kolejno z teatrami i rewiami Banda, Rex, Polonia, Cyrulik Warszawski, Wielka Rewia, Małe Qui Pro Quo i Tip Top. Od 1932 roku, Chór Dana koncertował za granicą, m.in. w |Niemczech, Estonii, na Łotwie, w ZSRR, Finlandii, Norwegia, Szwecji, Austrii, we Włoszech i w USA, gdzie wystąpił w 31 stanach. Fogg był pierwszym Polakiem, który wystąpił za granicą w telewizji. Dla firmy fonograficznej Odeon nagrywał 30-50 piosenek rocznie. Towarzyszył w koncertach i nagraniach sławnym polskim artystom kabaretowym, m.in.: Hance Ordonównie, Adolfowi Dymszy. Fogg ustanowił przedwojenny rekord płytowy: ponad 100 tysięcy sprzedanych egzemplarzy To ostatnia niedziela.

Po odejściu z Chóru Dana zadebiutował jako solista, zwyciężając w ogólnopolskim plebiscycie słuchaczy Polskiego Radia. Występował z własnymi recitalami oraz w programach kabaretowych.

Lata okupacji niemieckiej spędził w Warszawie. Występował (za zgodą władz Podziemnej Polski) w kawiarniach dostępnych polskiej publiczności, m.in. w Swann, U Aktorek, Cafe Bodo i Lucyna. Mieczysław Fogg brał udział w powstaniu warszawskim, jako starszy strzelec I Batalionu Szturmowego Odwet. Śpiewając w schronach, szpitalach polowych i na barykadach dał ponad 100 koncertów, przez co zyskał tytuł barda powstania warszawskiego. Za udział w powstaniu otrzymał wysokie odznaczenie – Krzyż Zasługi z Mieczami oraz Krzyż Walecznych.

Po wojnie Fogg osiadł we wsi Złotokłos koło Tarczyna, lecz już 18 stycznia 1945 roku wrócił do Warszawy. W latach 1945-1946 prowadził przy ulicy Marszałkowskiej 119 własną kawiarnię artystyczną Cafe Fogg i w latach 1946-1951 roku kierował wytwórnią płyt gramofonowych Fogg Records.

Po wojnie wylansował m.in piosenki Piosenka o mojej Warszawie oraz 'W kalendarzu jest taki dzień. Łącznie w repertuarze Mieczysław Fogg miał ponad 3000 piosenek.

Od 1946 roku występował w programach estradowych i z własnymi recitalami, w których towarzyszyły mu m.in. żeńskie zespoły. W 1958 roku zwyciężył po raz drugi w plebiscycie Polskiego Radia na najpopularniejszego piosenkarza roku. Śpiewał na estradzie przez ponad 60 lat, po śmierci Maurice'a Chevaliera w 1972 roku, był najstarszym występującym piosenkarzem świata.

W trwającej ponad sześćdziesiąt lat karierze wystąpił na blisko szesnastu tysiącach koncertów. Śpiewał w dwudziestu pięciu krajach Europy oraz w Brazylii, Izraelu, na Cejlonie, w ośrodkach polonijnych Nowej Zelandii, Australii i wielokrotnie w USA i Kanadzie. Mieczysław Fogg był również kibicem jednego z najstarszych polskich klubów – Cracovii.

Jubileusz 60-lecia urodzin obchodził programem Z piosenką przez świat. Do końca żywotny i popularny, występował w latach siedemdziesiątych z żeńskim zespołem muzycznym Baby Jagi, który towarzyszył mu w cyklu programów Foggorama z okazji 50-lecia pracy artystycznej. Koncert jubileuszowy z okazji 80-lecia urodzin i 55 lat pracy artystycznej Poletko pana Fogga odbył się 30 maja 1981 roku.

Mieczysław Fogg dał 16 tysięcy koncertów, nagrał kilkanaście płyt o łącznym nakładzie 25 milionów egzemplarzy. Był pierwszym polskim artystą, który po wojnie wyjechał na tournee do Stanów Zjednoczonych. Śpiewał dla Polonii na wszystkich kontynentach.

Nagrania i nagrody Edytuj

Tablica upamietniająca Mieczysława Fogga Koszykowa 59.JPG

Tablica na kamienicy przy Koszykowej 69

W okresie międzywojennym nagrywał z Chórem Dana i solo dla wytwórni płytowych Odeon, Syrena Record, Syrena-Electro i Parlophone. Po wojnie jego głos uwieczniano na płytach w kraju i za granicą, m.in. w Anglii, USA i Australii. Płyty z jego nagraniami osiągnęły nakład ponad dwudziestu pięciu milionów egzemplarzy. Dokonał także licznych nagrań dla archiwum PR. Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień, licznych odznaczeń państwowych i wojskowych. Otrzymał honorowe obywatelstwa, miedzy innymi miasta Chicago. W 1972 roku otrzymał tytułu najpopularniejszego piosenkarza Polski miasta Chicago. Zdobył 8 miejsce w plebiscycie Gazety Wyborczej na warszawiaka XX wieku. Zgromadził setki nagród i wyróżnień, Polskie Nagrania przyznały mu honorową Złotą Płytę za całokształt działalności artystycznej (1970). Wódz indiańskiego szczepu Tuscarora zawarł z nim przymierze krwi, nadając mu imię Śpiewający Biały Orzeł. Otrzymał tytuł i nagrodę Homo Varsoviensis, przyznawaną zasłużonym warszawiakom (1977), nadano mu honorowe obywatelstwa kilku miast. Za uratowanie w czasie wojny całej rodziny Iwo Wesby’ego, szefa orkiestry z kabaretu Qui pro quo, rząd Izraela uhonorował go tytułem Sprawiedliwy wśród narodów Świata.

W 1986 roku z okazji 85 urodzin i 60-lecia pracy artystycznej został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.

Mieczysław Fogg jest pochowany na Cmentarzu Bródnowskim leżącym w dzielnicy Targówek. Dnia 7 października 2010 roku na kamienicy przy Koszykowej 69 odsłonięto poświęconą mu tablicę pamiątkową.

Filmografia Edytuj

W okresie międzywojennym wraz z Chórem Dana wystąpił w filmach:

  • Parada Warszawy
  • Panienka z poste restante
  • Dziesięciu z Pawiaka
  • Pałac na kółkach
  • Straszna noc
  • Rok 1914
  • Dzieje grzechu
  • Ułani, ułani, chłopcy malowani
  • Niebezpieczny romans
  • Wacuś
  • Dodek na froncie

Po wojnie, w jednym z odcinków serialu telewizyjnego Dom, zagrał siebie – gospodarza kawiarni Cafe Fogg.

Fogg jest bohaterem biograficznego filmu Sentymentalny pan oraz wspomnieniowego programu telewizyjnego Na przekór modom, czyli M. Fogg i jego piosenki.

Inne informacje Edytuj

  • Pamiętnik Mieczysława Fogga nosi tytuł Od palanta do belcanta (pod redakcją Zbigniewa K. Rogowskiego).
  • W 2006 warszawski zespół Cinq G wydał płytę zawierającą covery piosenek Fogga, utrzymane w stylistyce muzyki ragga pt. Fogga Ragga.

Linki zewnętrzne Edytuj

W sieci Wikii

Losuj Wikię