Fandom

Warszawikia

Kamienica Mierkowska

5343 strony w Warszawikii
Dodaj nową stronę
Dyskusja0 Udostępnij
Zabytek.png
nr w rej.
389

Kamienica Mierkowska (nr hip. 115) znajduje się na Starym Mieście przy ul. Piwnej 5. Posiada ona obecnie po odbudowie trzy kondygnacje.

Do połowy XVI wieku w miejscu dzisiejszej kamienicy stał dom drewniany. W źródłach jako jego właściciele wzmiankowani są kolejno stróż miejski Maciej, do którego dom należał na przełomie XV i XVI wieku, następnie jego zięć Jan, trudniący się szewstwem, a następnie piwowar Marcin Wróbel.

Kolejnym właścicielem domu został Maciej Mierka, od którego nazwiska pochodzi potoczna nazwa kamienicy. Zdecydował się on wznieść w tym miejscu murowaną kamienicę – w 1540 zbudowano ścianę wspólną z kamienicą nr 7, a w 1569 w źródłach budynek widnieje jako zbudowany z cegieł i drewna, dwutraktowy, z sienią od przodu, za którym znajdowała się izba tylna i przechód na podwórze. Przebudowa była kontynuowana przez kolejnych właścicieli – krawca Jana Soleckiego, Piotra Szubę, ławnika Jakuba Strzysza, Jerzego i Gerarda Kleinpoldtów, rajcę i budowniczego królewskiego, właściciela kamienicy Kleinpoldowskiej, oraz kupca Kromera. W 1619 roku źródła mówią już o budynku dwukondygnacjowym z browarem na tyłach. W latach 1743-1754 kamienica należała do aptekarskiej rodziny Fryzów, właścicieli kamienicy Aptekarzowskiej, i została w okolicy tamtego okresu przebudowana do czterech kondygnacji, zbudowano też nową fasadę.

Kolejnymi właścicielami były kupieckie rodziny Fontanów i Andrychowiczów. Wśród kolejnych właścicieli warto wspomnieć szlachecką rodzinę kapitana wojsk Litwy Michała Orłowskiego. Ostatnimi przedwojennymi właścicielami kamienicy byli, w latach 1900-1926 adwokat przysięgły Henryk Wyczałkowski który poślubił mieszkającą tu wcześniej Paulinę Bednawską z domu Wojcieszko, a następnie do wybuchu powstania warszawskiego, jego córka Henryka z mężem Stanisławem Krzemińskim. W czasie powstania w kamienicy przechowywano broń dla powstańców.

Piwna (nr 3-5, tablica).JPG

Tablica upamiętniająca Władysława Popielarczyka

W 1944 roku działania wojenne doprowadziły do zniszczenia kamienicy do poziomu piwnic. Po wojnie Jan Grudziński, który stworzył projekty odbudowy Cerkwi Zaśnięcia NMP (d. Wniebowzięcia NMP), Kościoła św. Marcina, Instytutu Głuchoniemych i kamienicy pod św. Anną, zaprojektował odbudowę kamienicy, o kondygnację niższą, nawiązując do charakteru z XVIII wieku. Odbudowę przeprowadzono w latach 1949-1952. 1 lipca 1965 roku kamienica została wpisana do rejestru zabytków pod numerem 389.

Po odbudowie kamienicy wprowadził się do niej malarz i poeta Władysław Popielarczyk, który tworzył swoje dzieła w kamienicy i mieszkał tu do swojej śmierci w 1987 roku. Ku jego pamięci w fasadę wmurowana została tablica pamiątkowa.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

W sieci Wikii

Losuj Wikię