Górczewska (ulica)
Z Wszystko o Warszawie
| Górczewska | ||
| Górce, Jelonki Płn., Koło, Młynów, Ulrychów Bemowo, Wola | ||
 ul. Górczewska na wysokości ul. Syreny | ||
| Okres powstania: | koniec XIX wieku | |
| Długość: | 5 500 m | |
| Zakres numerów: | 1-259 | |
| Kursujące autobusy: | 122, 125, 136, 149, 154, 155, 167, 171, 189, 190, 197, 410, 422, 501, 506, 507, 520, 523, 712, 714, 719, 729, E-2, N42, N43 | |
| Kursujące tramwaje: | 8, 10, 26 | |
| Zobacz ulicę w Google Maps | ||
Ulica Górczewska - długa na 5,5 kilometra ulica położona na terenie Woli i Bemowa ciągnąca się od granic Warszawy na zachodzie do ulicy Młynarskiej na wschodzie. Stanowi fragment drogi wojewódzkiej numer 580, niemal na całym odcinku wzdłuż biegnie ścieżka rowerowa. Ulicą odbywa się ruch autobusowy i tramwajowy (od pętli Osiedle Górczewska do ulicy Powstańców Śląskich). W latach 2012-2016 pod ulicą ma powstać druga linia metra wraz ze stacjami Lazurowa, Powstańców Śląskich, Wola Park, Księcia Janusza i Moczydło.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Historia ulicy sięga czasów średniowiecza. Jest to jeden ze starszych traktów wychodzących z Warszawy, prowadzący do wsi Górce. Pod koniec XVII wieku zwana Drogą do Babic, następnie Drogą Górczewską (na mapie z 1908 roku pod nazwą Górczowska). W latach międzywojennych wzdłuż ulicy stały głównie niewielkie, drewniane domki jednorodzinne, w których gnieździły się wielopokoleniowe rodziny. Plany z 1935 roku przewidywały już budowę ulicy Górczewskiej w kierunku na Borzęcin i Leszno w dzisiejszym kształcie, plany te jednak przerwała wojna, w czasie której nazwę ulicy zmieniona na Leśną. Po wojnie ulica istniała jako taka, była jednak bardzo wąska i wybrukowana kocimi łbami. Jak opisuje we wspomnieniach Jerzy Górski: Tworzyły ją przeważnie drewniane zabudowania parterowe i piętrowe. Zawsze wionęło smrodem, bo nieczystości wylewało się do rynsztoka. Ówczesna Górczewska przebiegała zresztą trochę inaczej niż dziś, na wysokości dzisiejszego Wola Parku odbijała nieco na północ i przechodziła przejazdem przez tory, biegła bliżej Górców, co pozostawiło odcisk na współczesnej mapie Warszawy (fragment ulicy o nazwie Górczewska znajduje się także na osiedlu Górce). Sytuacja zmieniła się w roku 1974, gdy otwarto wiadukt nad linią kolejową nie przemianowując idącego bokiem fragmentu ulicy.
Jednak dopiero w XXI wieku ulica Górczewska doczekała się kolejnej przemiany. Cały odcinek poszerzono do dwóch pasów (ostatnie prace zakończyły się w sierpniu 2006 roku), w 2000 roku gotowy był już wiadukt alei Prymasa Tysiąclecia nad Górczewską, a w 2002 roku mapa centrów handlowych stolicy została uzupełniona o Wola Park. Do przebudowy pozostało jeszcze skrzyżowanie z Lazurową i odcinek do Trasa Powązki-Konotopa, który ma zostać zrealizowany w 2010 roku.
[edytuj] Przebieg
Ulica zaczyna swój bieg na zachodniej granicy Warszawy z Bliznem Łaszczyńskiego, następnie krzyżuje się z ulicami Coopera, Lazurową, Klemensiewicza, Powstańców Śląskich, Konarskiego, Krępowieckiego, Jana Olbrachta, Księcia Janusza. Ciołka, Deotymy, Elekcyjną, aleją Prymasa Tysiąclecia, Sokołowską, Syreny, Płocką, Tyszkiewicza i kończy się na skrzyżowaniu z Młynarską i Lesznem, które jest przedłużeniem ulicy Górczewskiej.
[edytuj] Najważniejsze obiekty
Wzdłuż ulicy Górczewskiej mieszczą się supermarket Tesco, centrum handlowe Wola Park, osiedla Jelonki, Górczewska, Przyjaźń, Park Moczydło i im. Szymańskiego, Kombinat Budownictwa Miejskiego, stadion Olimpii, stacja kolejowa Koło oraz inne budynki użyteczności publicznej. Przy skrzyżowaniu z Powstańców Śląskich stoi urząd dzielnicy Bemowo.
Przy ul. Górczewskiej 97 znajduje się urząd pocztowy nr 102.
[edytuj] Galeria
 Ulica Górczewska przy skrzyżowaniu z Jana Olbrachta |
 Urząd dzielnicy Bemowo u zbiegu Górczewskiej i Powstańców Śląskich |
