Travel
 

Dominik Merlini

Z Wszystko o Warszawie

Dominik Merlini (właśc. Domenico Merlini, ur. 22 lutego 1730 w Castello, zm. 20 lutego 1797 w Warszawie) - włoski architekt działający w Polsce. Działał początkowo pod okiem Jakuba Fontany, potem samodzielnie, współpracował z Janem Chrystianem Kamsetzerem. Pozostawił po sobie około 50 dzieł.

Dominik Merlini przybył do Polski mając 20 lat, zatrzymał się u spokrewnionej z jego familią rodziną Fontanów, do której należeli także Józef i Jakub Fontanowie. Merlini pobierał nauki u swojego krewnego-architekta, Jakuba Fontany, a po jego śmierci w 1773 roku objął urząd naczelnego architekta Rzeczypospolitej. Wcześniej, bo w 1768 roku został nobilitowany. Jego głównym zadaniem była opieka nad zabytkami i budynkami już istniejącymi, a w razie potrzeby ich przebudowa i rozbudowa do ówczesnych potrzeb. Początkowo tworzył w stylu późnego baroku, a za panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego przerzucił się na klasycyzm. Do jego "wynalazków" należał portyk kolumnowy, poprzedzający wejście główne, które jest wgłębione w stosunku do ściany frontowej budynku. Chętnie też wieńczył fasady kamiennymi balustradami oraz wspornikami. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.

Najsłynniejszym jego warszawskim dziełem jest przebudowa pałacu na Wodzie oraz budowa szeregu nowych budynków w Łazienkach Królewskich. Spośród jego dzieł poza Warszawą należy wymienić Bramę Grodzką w Lublinie, ratusz w Piotrkowie Trybunalskim, pałac w Jabłonnie oraz restaurację zamku wawelskiego w Krakowie.

Jedna z ulic na Mokotowie nosi jego imię.

[edytuj] Dzieła w Warszawie

Most na Agrykoli
Nowa Kordegarda
Pałac na Wodzie

[edytuj] Linki zewnętrzne

Oceń ten artykuł: