Fandom

Warszawikia

Dom Handlowy Smyk

5337 stron w Warszawikii
Dodaj nową stronę
Dyskusja0 Share

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

DH Smyk (Krucza).JPG

DH Smyk (2009)

Zabytek.png
nr w rej.
A-715
Krucza (nr 48, przebudowa).JPG

DH Smyk w przebudowie (2015)

Dom Handlowy Smyk (dawniej Centralny Dom Towarowy, w skrócie CDT, CeDeT lub CEDET, później Centralny Dom Dziecka) – pięciopiętrowy dom handlowy, położony przy ul. Kruczej 48 w Śródmieściu Północnym w dzielnicy Śródmieście, pomiędzy ulicami Alejami Jerozolimskimi, Kruczą a Bracką. Dojazd do niego możliwy jest wszystkimi liniami zatrzymującymi się w zespole Krucza.

W miejscu, gdzie przed II wojną światową stało kilka kamienic, w latach 1948-1952 powstał gmach zaprojektowany przez Zbigniewa Ihnatowicza oraz Jerzego Romańskiego, nazwany Centralnym Domem Towarowym. Był to gmach późnomodernistyczny, który powstał w Warszawie doby socrealizmu. Przez to jego projekt był w tamtych czasach potępiany. Dom handlowy w momencie powstania był bardzo nowoczesny i funkcjonalny, posiadał też drugie w stolicy schody ruchome. Na dachu natomiast znalazła się restauracja na 400 osób, a na antresoli kawiarnia na 200 osób. Fasada od strony Alej Jerozolimskich ozdobiona była neonem w kształcie spiralnej strzałki oraz trzema ułożonymi pionowo literami: C, D, T.

Budynek w tym stanie dotrwał do 1975 roku – w nocy z 20 na 21 września 1975 roku w CDT wybuchł pożar, który znacznie zniszczył obiekt. Oficjalną przyczyną pożaru było „zatarcie łożysk niewyłączonego mechanizmu schodów ruchomych”. Podczas rewitalizacji trwającej do 1977 roku zmieniono wiele z pierwotnego charakteru budynku. W latach 80. dom zwany już wówczas „Smyk” stał się częścią domów towarowych Centrum. W 2000 roku DH Smyk został wydzielony ze spółki Domy Towarowe Centrum i powołano spółkę Smyk sp. z o.o., która utworzyła markę sklepów z artykułami dla dzieci. Po kilku latach zaczęło się także mówić o rewitalizacji budynku oraz przywróceniu go do stanu sprzed pożaru z 1975 roku, a w ramach prac od strony ul. Kruczej mógłby powstać nowy, sześciopiętrowy budynek z biurami. Autorami całej koncepcji są Andrzej Chołdzyński oraz Wojciech Grabianowski, według których nowe skrzydło oparte jest na „idei lampionu o szklanych ścianach oraz rozświetlonym, zarówno w dzień i w nocy, wnętrzu”. Na niższych piętrach znajda się sklepy, na wyższych biura, a na samym szczycie restauracja. Jednocześnie dzięki elewacji od strony ul. Brackiej ulica ma odzyskać swój dawny charakter z oboma pierzejami. Rozbudowie Smyka sprzeciwiają się jednak niektórzy mieszkańcy[1].

Prace miały rozpocząć się w 2012 roku[2], jednak przeciągnęły się prace projektowe – sklep „Smyk” opuścił budynek w połowie czerwca 2013 roku, a zaraz potem elewacje zasłoniły ogromne banery reklamowe. Przeciwko nim zaprotestowali społecznicy oraz obrońcy zabytków, a pod ich naciskiem generalny konserwator zabytków zakazał wywieszania banerów reklamowych na budynku – mimo to płachty reklamowe pojawiały się nadal, udało się je usunąć dopiero 31 grudnia. Następnie zakładano, że prace rozpoczną się latem 2014 roku i dobiegną końca na przełomie 2015 i 2016 roku. Ostatecznie pierwsze prace rozpoczęły się w październiku 2014 roku. W pierwszym etapie rozebrano niski łącznik, następny będzie biurowiec na tyłach gmachu, a na samym końcu rozebrana zostanie znaczna część budynku frontowego, gdyż chronione zapisem konserwatorskim są tylko oryginalne ławy fundamentowe, słupy oraz belki stropowe – ta część prac rozpoczęła się w czerwcu 2015 roku. Całość zostanie odbudowana w sposób identyczny ze stanem pierwotnym Inwestor zapowiada, że chce, aby sklep Smyk powrócił w to miejsce po zakończeniu przebudowy, aczkolwiek zmieniona zostanie nazwa budynku na nawiązującą do oryginalnej nazwy.

CiekawostkiEdytuj

  • Budynek został wybrany przez Muzeum Architektury we Frankfurcie nad Menem jako jeden z trzech, obok kościoła św. Rocha w Białymstoku i Sądów na Lesznie, obiektów reprezentujących polską architekturę w publikacji „Architektura XX wieku”.
  • W przeszłości, nazwę budynku nosił pobliski zespół przystankowy DH Smyk – dnia 26 lipca 2014 roku nazwa została zmieniona na Krucza.

PrzypisyEdytuj

  1. Nie chcą nowego Smyka, zw.com.pl, 04.11.2009
  2. Oto nowy Smyk. Nowy właściciel rozbuduje budynek, gazeta.pl, 14.02.2011

Linki zewnętrzneEdytuj

W sieci Wikii

Losuj Wikię